Wieś położona na północy gminy około 3 kilometrów od Bałtyku. Od zachodu graniczy z Rusinowem i Bylicą, na południu z Wszędzieniem, na wschodzie z Łąckiem. Jest to wieś ulicowa rozciągająca się na długości około 2 kilometrów wzdłuż drogi Darłowo - Ustka.

Nazwa wsi: 1417 - Nasmershagen, 1618 - Natmershagen, po 1945 Naćmierz. Od początku była to wieś chłopska. Pierwotny układ wsi zachowany został do dziś. Nazwa wsi pochodzi od nazwiska założyciela z rodu von Natmer. W piewszej połowie xv stulecia księżna Adelheid podarowała wioskę klasztorowi Kartuzów. Po kasacji klasztoru wieś włączono do urzędu darłowskiego.

W wiosce mieszkało 12 chłopów i 2 chałupników. Był młyn.

Powierzchnia wsi wraz z gruntami wynosiła:

1864 r. - 829,1 ha,

1905 r. - 830,1 ha,

1925 r. i 1939 r. - 831,6 ha.

Liczba ludności mieszkającej w Naćmierzu wynosiła:

1818 r. - 240

1864 r. - 391

1885 r. - 425

1905 r. - 414

1925 r. - 401

1939 r. - 408

1950 r. - 362

1960 r. - 359

1970 r. - 358

1980 r. - 361

1990 r. - 364

2006 r. - 374

Liczba gospodarstw domowych wynosiła:

1871 r. - 69

1905 r. - 71

1939 r. - 90

Przed 1939 rokiem w wiosce były 3 młyny, gospoda ze sklepem kolonialnym, stanowisko pocztowe, 2 zakłady kowalskie, przedsiębiorstwo przewozowe, spółdzielnia mleczarska z zakładem produkcyjnym, urząd stanu cywilnego. Mieszkał szewc, cieśla i 2 stolarzy. W wiosce nie było kościoła a ewangelicka ludność należała do parafii w łącku. Działała jednoklasowa szkoła. Nowy budynek szkolny wzniesiony został około 1914 roku. Nauczycielem w latach 1907 - 1945 był Gustav Bottchwr. Podczas II wojny światowej w budynku szkolnym była letnia ochronka dla dzieci.

dzisiaj działa ochotnicza straż pożarna, koło gospodyń wiejskich, klub "bocian", Bałtyckie Stowarzyszenie Agroturystyczne. Corocznie organizowane są imprezy sportowo rekreacyjne "strefa dobrego wypoczynku" Są dwa sklepy spożywczo - przemysłowe i piekarnia. Sołtysem jest Jan Chabowski